Co wybrać do łazienki: gres na podłogę, płytka ścienna na ściany?
Decydującym kryterium jest strefa montażu: na podłodze i w bezpośredniej strefie wody nie ma praktycznej alternatywy dla gresu, natomiast na ścianach można wybierać między gresem a płytkami ceramicznymi. Dochodzą do tego budżet, oczekiwania estetyczne oraz łatwość obróbki - im twardszy materiał, tym więcej pracy wymaga docięcie i wywiercenie otworów.
Nie ma więc jednego zwycięzcy. Materiał wykończeniowy dobiera się najpierw do obciążenia i kontaktu z wodą w konkretnym miejscu, a dopiero w obrębie rozwiązań dopuszczonych w danej strefie rozstrzygają wygląd i koszt. Pytanie „gres czy ceramika” bywa mylące, bo gres i płytki ceramiczne to nie dwa odrębne światy, tylko jedna kategoria z różnymi odmianami - gres do łazienki jest po prostu jedną z nich. Ogólne kryteria doboru ceramiki do całego pomieszczenia zebraliśmy w poradniku jakie płytki do łazienki.
Czym w praktyce różni się gres od glazury i terakoty?
Gres jest rodzajem płytki ceramicznej, a nie odrębnym materiałem: powstaje z naturalnych surowców mineralnych prasowanych pod wysokim ciśnieniem i wypalanych w temperaturze około 1200-1300°C. Ta technologia zagęszcza czerep i odróżnia gres od zwykłej ceramiki ściennej. Płytki gresowe są wypalane w wysokiej temperaturze, dzięki czemu mają zwartą strukturę, a materiał ceramiczny, z którego powstaje płytka, decyduje o tym, czy mówimy o glazurze, terakocie czy gresie.
Terakota, czyli ceramiczne płytki podłogowe z oczyszczonej gliny, ustępuje gresowi pod względem twardości i odporności na nasiąkanie wodą. Tradycyjna glazura to płytki szkliwione na porowatym czerepie. W praktyce pytanie „płytki ceramiczne czy gresowe” sprowadza się więc do technologii: gres porcelanowy jest twardszy i ma bardziej zwartą strukturę, a glazura lżejsza i bardziej porowata.
Rodzaje gresu bywają opisywane jako gres nieszkliwiony, szkliwiony albo polerowany, ale technicznie każdy z nich pozostaje płytką ceramiczną. Wybór między gresem a płytkami ceramicznymi nie jest więc wyborem materiału na tym samym poziomie - to raczej wybór konkretnej odmiany ceramiki.
Jak nasiąkliwość, twardość i ścieralność wpływają na trwałość okładziny w łazience?
O trwałości w łazience decydują dwa parametry: nasiąkliwość czerepu i twardość powierzchni. Gres niemal nie chłonie wody i jest odporny na zarysowania, a glazura chroni przed wilgotnością głównie warstwą szkliwa, ponieważ jej rdzeń pozostaje porowaty. W strefie natrysku ma to duże znaczenie.
| Parametr | Gres | Glazura ścienna |
|---|---|---|
| Nasiąkliwość wodna czerepu | poniżej 0,5% | powyżej 10% |
| Odporność na wilgoć i plamy | wysoka - woda nie wnika w strukturę | warstwa szkliwa od frontu jest wodoszczelna, ale czerep chłonie wodę |
| Twardość i odporność mechaniczna | zbliżona do granitu, odporna na ścieranie i zarysowania | miękka i porowata |
Obróbka gresu jest trudniejsza niż glazury. Gres tnie się i wierci profesjonalnymi narzędziami: tarczami diamentowymi oraz chłodzonymi wodą wiertłami diamentowymi. Miękką i porowatą glazurę można ciąć ręczną maszynką i wiercić standardowymi wiertłami do ceramiki. To wpływa na czas i sposób przygotowania otworów pod armaturę, ale nie zmienia zasady doboru materiału do strefy montażu.
Gres na podłogę czy płytka ceramiczna? Co wybrać w łazience na posadzkę
Na podłogę w łazience wybierz gres. Tradycyjne płytki ceramiczne, czyli glazura, nie nadają się na posadzki, ponieważ pod wpływem nacisku i obciążeń mechanicznych łatwo pękają i ulegają zniszczeniu. Gres jest podstawowym materiałem posadzkowym w łazience między innymi dzięki odporności na wilgoć, ścieranie i nacisk.
- Wyznacz w łazience osobno posadzkę, strefę natrysku i ściany.
- Na posadzce i w strefie natrysku zaplanuj gres - płytki podłogowe muszą być odporne na wilgoć, ścieranie i nacisk.
- Na ścianach możesz rozważyć glazurę, jeśli nie potrzebujesz jednolitego wykończenia z posadzką.
- Jeśli zależy Ci na jednolitym wykończeniu podłóg i ścian, ten sam gres możesz poprowadzić także na ściany, o ile podłoże jest nośne i przygotowane pod większy ciężar okładziny.
W kabinie typu walk-in bezpiecznym i trwałym rozwiązaniem jest gres, ponieważ jest niewrażliwy na bieżącą wodę i częste mycie. Dlatego gres często trafia nie tylko na podłogę, ale również na ściany stref walk-in. Przy glazurze na pionowej ścianie kabiny trzeba natomiast pamiętać, że jej czerep silnie chłonie wodę - warstwa szkliwa od frontu pozostaje wodoszczelna, ale wysoka nasiąkliwość czerepu odróżnia ten materiał od gresu.
Niska nasiąkliwość gresu ma duże znaczenie w strefie walk-in: powierzchnia jest odporna na wilgoć i plamy, co ułatwia utrzymanie czystości. Taki gres łazienkowy jest łatwy w utrzymaniu czystości i mniej podatny na zabrudzenia niż porowaty czerep.
Estetyka też ma znaczenie: matowe płytki gresowe, gres polerowany czy płytki imitujące kamień lub drewno pozwalają uzyskać spójną aranżację podłogi i ścian. Płytki drewnopodobne nie zmieniają jednak zasady, że to gres na podłodze zapewnia trwałość, a nie glazura. O tym, czy gres nadaje się na podłogę, decyduje strefa montażu, a nie sam wygląd powierzchni. Parametry techniczne, antypoślizgowość i klasy ścieralności okładzin posadzkowych opisuje poradnik jakie płytki na podłogę do łazienki.
Czy warto kłaść gres na ściany, czy lepiej wybrać lekkie płytki ścienne?
Gres można kłaść na ściany, ale wymaga to solidnego podłoża i kleju o podwyższonych parametrach ze względu na znaczny ciężar płytek, zwłaszcza wielkoformatowych. Dlatego na lekkich ściankach z płyt g-k i obudowach stelaży WC szczególnie istotne jest wcześniejsze przygotowanie nośnego podłoża pod ciężką okładzinę.
Glazura pozostaje wygodniejsza tam, gdzie na ścianie trzeba wywiercić wiele otworów pod armaturę - jest miękka i porowata, więc wierci się ją standardowymi wiertłami do ceramiki, a docina ręczną maszynką. Gres na ścianie pozostaje opcją, gdy zależy Ci na jednolitym wykończeniu podłogi i pionów oraz gdy podłoże jest nośne. Przygotowanie podłoża pod okładziny opisuje poradnik jaki grunt do łazienki pod płytki.